خیلی سال پیش یه عزیزی تو کتاب درسیم واسم نوشت:

سعدی به روزگاران مهری نشسته بر دل

                                                   بیرون نمی توان کرد الا به روزگاران

 

و من سالهاست زیر لب زمزمه می کنم:

 

سعدی به روزگاران مهری نشسته بر دل

                                                               بیرون نخواهمش کرد حتی به روزگاران

 

+ تاريخ ۱۳۸٩/٦/۱ساعت ٤:۱٢ ‎ب.ظ نويسنده ققنوس نظرات ()